Στιγμές που μου πήρες: Σεπτεμβρίου 2013

Της Άρνης το νερό Της Άρνης το νερό
Της αρνησιάς Της αρνησιάς τη βρύση

Της Άρνης το νερό το ήπιες και...το ήπιες και μ' αρνήθης

Αχ, αγάπη μου, στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ

Της λήθης το στενό το πέρασες... το πέρασες κι εχάθης

Αχ, αγάπη μου, στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ

στα χείλη στάξε να το πιω
της Άρνης το πικρό νερό,
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα άμα σε δω
κι αν σε ξεχάσω, αν σ' αρνηθώ
και πάλι εσένα θ' αγαπώ...

Μου 'πες πως θέλεις να ζήσεις
Ανέτειλες για να με δύσεις
Έχεις μια ψυχή, που όλα τα μπορεί
Τρέξε λοιπόν να προλάβεις
Κάποτε θα καταλάβεις
Ίδια σ' αγαπούν φίλοι και εχθροί

Δεν με παίρνει να σου πω
Άλλο ένα σ' αγαπώ
Δε σ'ενδιαφέρει, δε θα σε φέρει
Δεν με παίρνει πια να πω
Είσαι τ'άλλο μου μισό
Γιατί δεν είσαι, μακριά μου ζήσε

Ρίξε στα λασπόνερα
Τα δικά μου όνειρα
Πράγματα κοινά, νύχτες πρωινά
Ρίξε με, το δέχομαι
Κατά βάθος εύχομαι
Άμα θα σε δω, να μη σε λυπηθώ

Μου 'πες πως θέλεις να ζήσεις
Με φώτισες για να με σβήσεις
Είναι φανερό, τι δεν προτιμάς
Όσα σου έχω χαρίσει
Άσυλο μου 'χουν ζητήσει
Ξέρουν πως εσύ δεν τα εκτιμάς

Δεν με παίρνει να σου πω
Άλλο ένα σ' αγαπώ
Δε σ'ενδιαφέρει, δε θα σε φέρει
Δεν με παίρνει πια να πω
Είσαι τ'άλλο μου μισό
Γιατί δεν είσαι, μακριά μου ζήσε

Ρίξε στα λασπόνερα
Τα δικά μου όνειρα
Πράγματα κοινά, νύχτες πρωινά
Ρίξε με, το δέχομαι
Κατά βάθος εύχομαι
Άμα θα σε δω, να μη σε λυπηθώ

Περιπλανήσεις, ξενύχτια
Φώτα, μαγνήτες και δίχτυα
Τι θα σου συμβεί, ξέρω μα σιωπώ
Ένα φωτάκι στη μνήμη
Ό,τι από μένα θα μείνει
Και καλού κακού, άστο ανοιχτό