Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013
ΠΕΙΣΜΑ-ΕΛΕΝΗ ΤΣΑΛΙΓΟΠΟΥΛΟΥ
http://www.youtube.com/v/oACf_GhTf3Y?version=3&autohide=1&feature=share&autoplay=1&autohide=1&attribution_tag=wyit5aiMQMgdGBQDBFB2hg&showinfo=1
Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013
Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013
ΚΑΘΕ ΑΥΡΙΟ - ΠΕΤΡΟΣ ΙΜΒΡΙΟΣ
Στα μάτια μου μπροστά ένα τέλος πλησιάζει,
κι απόψε αγάπη μου με κομματιάζει.
Στα μάτια σου εγώ μια υπόσχεση χαμένη,
μια ανάμνηση που ξεμακραίνει
Κάθε αύριο που περνάει
θα σε παίρνει πιο μακρυά,
το φεγγάρι μας θα κρύψει
σε μια μαύρη συννεφιά,
Τι να κάνω που σε χάνω
και ραγίζει η καρδιά.
Κάθε αύριο που περνάει
θα μου λείπεις πιο πολύ
μια καρδιά που αγαπάει
δεν ακούει τη λογική
κι όπου πάει κι αν πονάει
θ' αγαπάει για μια ζωή.
Στα μάτια σου η βροχή
ένα αντίο που βουρκώνει
και ζωή μου αγάπη μου
εδώ τελειώνει...
Κάθε αύριο που περνάει
θα σε παίρνει πιο μακρυά,
το φεγγάρι μας θα κρύψει
σε μια μαύρη συννεφιά,
Τι να κάνω που σε χάνω
και ραγίζει η καρδιά.
Κάθε αύριο που περνάει
θα μου λείπεις πιο πολύ
μια καρδιά που αγαπάει
δεν ακούει τη λογική
κι όπου πάει κι αν πονάει
θ' αγαπάει για μια ζωή.
κι όπου πάει κι αν πονάει
θ' αγαπάει για μια ζωή......
Δευτέρα 21 Οκτωβρίου 2013
Γιάννης Χαρούλης - Η ουρά του αλόγου
Ο καβαλάρης τ' άλογο το 'χε μες στην καρδιά του.
Που να 'βρει φίλο πιο καλό να λέει τα μυστικά του.
Το τάιζε αγριοκρίθαρο, τετράφυλλο τριφύλλι,
στολίδια είχε στη σέλα του με λαμπερό κοχύλι.
Ήταν λευκό, ήταν κάτασπρο, ήταν γοργό και ξύπνιο,
κάλπαζε στα γυμνά βουνά και ξέφευγε απ' τον ίσκιο.
Μα ένα παλιομεσήμερο, σε μια συκιά από κάτω,
αστρίτης στραβογάμησε και δίνει δαγκωσιά του.
Δεν πέρασαν πέντε λεπτά μα πέρασαν αιώνες
ο καβαλάρης το θρηνεί, χαϊδεύει τους λαγώνες.
«Σύντροφε που ξανοίγεσαι, που χάνεσαι και φεύγεις;
Ας δώσουμε όρκο. Με καιρούς θα σ' εύρω ή θα μ' εύρεις».
Σκυφτός γυρνάει στο σπίτι του, σκυφτός την πόρτα ανοίγει,
καρφώνει τα παράθυρα και στο πιοτό το ρίχνει.
Το άλογο στο μεταξύ τα όρνια το τυλίξαν
το σκελετό και την ουρά μονάχα που τ' αφήσαν.
Περνούσε κι ένας μάστορας που 'μαθε στην Κρεμόνα
να φτιάχνει βιόλες και βιολιά που να κρατάνε χρόνια.
Είδε την τρίχα της ουράς άσπρη και μεταξένια,
την πήρε κι έφτιαξε μ' αυτή δοξάρια ένα κι ένα.
Δυο μήνες έκανε ο νιος ν' ανοίξει παραθύρι
την Τρίτη την πρωτομηνιά βγαίνει στο πανηγύρι.
Εκεί 'ταν λαουτιέρηδες που θέλαν' παρακάλια
ήταν κι ένας βιολιτζής που έπαιρνε κεφάλια.
«Γεια και χαρά στου βιολιτζή. Χρήμα πολύ θα δώσω.
Θέλω ν' ακούσω απ' τα καλά, μήπως και ξαλαφρώσω».
Δέκα φορές το πέρασε ρετσίνι το δοξάρι,
ταιριάζει στο σαγόνι του, τ' όργανο με καμάρι,
και σαν αρχίζει δοξαριές, μια πάνω και μια κάτω,
τον κόσμο φέρνει ανάποδα, τη γη μέσα στο πιάτο.
Πετάει με χούφτες τα λεφτά, ο άντρας και χορεύει
ακούγεται χλιμίντρισμα και το μυαλό του φεύγει.
Θα είμαι εκεί - Λαυρέντης Μαχαιρίτσας (+playlist)
Χαμογέλα μου.... χαρισέ μου ένα από εκείνα τα βελούδινα χαμόγελα που σε μεταμορφώνουν στη πιο γλυκειά νεραίδα... Ξέρω τι σκέφτεσαι.... ότι είναι απλώς χαμόγελα... πέφτουν κάτω..σβήνουν με την πρώτη ψυχρή σκέψη... μα μην ανησυχείς γι αυτό όμως... Δεν έχεις καταλάβει πώς είμαι εδώ για να τα μαζεύω πριν πέσουν; πριν σβήσουν; Τα φυλάω στην καρδιά μου... στην καρδιά σου.... στις καρδιές μας.... και θα είμαι πάντα εδώ για ένα σου χαμόγελο...Όταν με σκεφτείς...Εγώ θα είμαι εκεί..Και θα σε περιμένω!!!
Σάββατο 19 Οκτωβρίου 2013
Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2013
Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2013
Γιάννης Χαρούλης | Τότε και εγώ (2012) +στίχοι
"Αν γυρέψουν οι καημοί τραγούδια ξεχασμένα...
Αν το ζάρι που`πεσε δεν θα βρεθεί ξανά...
Αν των χειλιών οι χαρακιές απαρνηθούν το ψέμα...
Κι αν τα παραθυρόφυλλα χτυπήσουν δυνατά...
Αν γίνει η καρδιά σφυρί και σήμαντρο το στέρνο...
Αν τα μαλλιά σου φτιάξουν της αράχνης τον ιστό...
Αν των ματιών οι ποταμοί ξυλεία μεταφέρουν...
Κι αν γίνει η ανάσα σου σπαθί δαμασκηνό....
Τότε κι εγώ θα θυμηθώ που σ`έχω αγαπήσει!!
Θα φέρω πίσω τα πουλιά τ`αποδημητικά...
Θα κοιμηθώ στον ίσκιο σου...
Θα ψάξω για πατρίδα...
Όλο τον κόσμο πύκνωσε σε μια σταλαγματιά!"
ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΣΕΛΙΔΑ - ΛΕΝΑ ΑΛΚΑΙΟY
Εκεί που έγειρα και κάθισα στο χώμα
κι είπα δεν έχει ούτε μπρος ούτε και πίσω
εκεί που έπαψα να αισθάνομαι το σώμα
κι έγινε αδιάφορο το πού και πώς θα ζήσω
είδα ψυχή μου τη ψυχή μου να σηκώνεται
είδα το χέρι σου στο χέρι μου ν΄απλώνεται
εκεί που έπαψα να ψάχνω για ελπίδα
ήρθες και γύρισες αγάπη μου σελίδα
Εκεί που όλα είχαν χαθεί
είσαι για μένα η στροφή
είσαι η αφή είσαι το χάδι
που το δέρμα μου ζητούσε
Μεσ΄της ψυχής μου τη βροχή
ήρθες απρόσμενη ευχή
είσαι η αρχή είσαι το άλφα
που η ζωή μου απαιτούσε
Εκεί που όλα είχαν χαθεί
Εκεί που νόμιζα πως μπήκε η τελεία
ήμουνα έτοιμη την πένα να αφήσω
εκεί που χάθηκε η πίστη στη φιλία
κι ήταν αδιάφορο τον ήλιο ν΄αντικρίσω
είδα ψυχή μου τη ψυχή μου να σηκώνεται
είδα το χέρι σου στο χέρι μου ν΄απλώνεται
εκεί που έπαψα να ψάχνω για ελπίδα
ήρθες και γύρισες αγάπη μου σελίδα
Εκεί που όλα είχαν χαθεί
είσαι για μένα η στροφή
είσαι η αφή είσαι το χάδι
που το δέρμα μου ζητούσε
Μεσ΄της ψυχής μου τη βροχή
ήρθες απρόσμενη ευχή
είσαι η αρχή είσαι το άλφα
που η ζωή μου απαιτούσε
Εκεί που όλα είχαν χαθεί
Που βρίσκεσαι-Θέμης Αδαμαντίδης
Νύχτωσε πάλι και οι δρόμοι θα αδειάσουν..
Όλοι οι φόβοι στην καρδιά μου θα κρυφτούν,
Και από μια δίκη οι καημοί θα με περάσουν
Γιατί τα χείλη σου για δε μου απαντούν;
Γιατί τα χείλη σου πια δε μου απαντούν;
Πού βρίσκεσαι; Πού βρίσκεσαι;
Ένα σημάδι απ την ζωή σου, δε μου δίνεις..
Πού βρίσκεσαι; Πού βρίσκεσαι;
Πόσο σκοπεύεις μακριά μου πια να μείνεις..
Πού βρίσκεσαι; Πού βρίσκεσαι;
Νύχτωσε πάλι και τα φώτα θα ανάψουν..
Στην μοναξιά μου, με τρομάζουν οι ψυχές
όμως τα μάτια μου, στα σκοτεινά θα κλάψουν.
για να μη φαίνονται οι δικές σου ενοχές....
για να μη φαίνονται οι δικές σου ενοχές....
Με το πλοίο του Φελίνι * Διονύσης Θεοδόσης
Μπρος στον καθρέφτη το πρωί το πρόσωπό σου,
μυρίζει νύχτα, νικοτίνη και αλκοόλ.
Όλοι σου λένε δεν προσέχεις τον εαυτό σου,
πρέπει να κάνεις ένα ιατρικό κοντρόλ.
Κανονικά χτυπάς τη κάρτα στη δουλειά σου,
μια μηχανή σε πρακτορεύει εφτά με τρεις.
Δε σε χωράει το μεσημέρι η φωλιά σου,
και κατεβαίνεις στο λιμάνι να σωθείς.
Στάζουνε σούρουπο στα ντοκ οι ναυτεργάτες,
συνωστισμός στα καφενεία και ερημιά.
Περνάνε δίπλα σου αθίγγανοι διαβάτες,
και μια σκιά γράφει στον τοίχο μοναξιά.
Δίνουν παράσταση το βράδυ οι θεατρίνοι,
σ' ένα κοινό φανταστικό.
Και εσύ σαλπάρεις με το πλοίο του Φελίνι,
σε σκοτεινό ωκεανό.
Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013
ΜΗ ΜΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΖΩ ΜΕ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ - ΜΑΖΩΝΑΚΗΣ NEW HD 2013
Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις
Μια φορά ήταν κι έναν καιρό
Μην το πεις ξανά δεν μπορώ
Στο κορμί μου εσύ μέσα ζεις
Κάποιο λάθος μιας στιγμής
Δε μπορείς να συγχωρείς
Τιμωρείς κι αποχωρείς
Στον πόνο κέντρο χτυπάς, και πατάς
Κι όλα τα ξεχνάς
Σε μια κόλλα λευκό χαρτί
Μου αφήνεις ένα πρωί
Μια καρδιά σβησμένη, με ένα Χι,
Σε ρωτάω γιατί;;;
Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις
Δεν το αντέχω
Μου κρατάς τον κόσμο στα χέρια
Ας τον να πέσει κι ας χαθώ
Τη ζωή μου όλη έχω διπλώσει
Στην αγκαλιά σου
Να μετρήσω ως το δέκα καρδιά μου
Και να 'σαι εδώ πριν τρελαθώ
Μη μου λες τώρα να ζω με αναμνήσεις
Δεν το αντέχω
Την αγάπη που είχαμε θέλω
Να 'χω ψυχή και λόγο να ζω
Τη ζωή μου όλη έχω διπλώσει
Στην αγκαλιά σου
Να μετρήσω ως το δέκα καρδιά μου
Και να 'σαι εδώ πριν τρελαθώ
Μια φορά ήταν κι έναν καιρό
Μη το λες ξανά δεν μπορώ
Και για τέλος ποτέ μην σκεφτείς
Πες τι άλλο θα βρεις να πεις
Στο μυαλό μου μέσα απειλείς
Και οι νύχτες σαν ληστές
Στα μάτια δε με φιλάς, δεν γυρνάς
Τα κλειδιά πετάς
Και χωρίς ούτε μια ενοχή
Μου αφήνεις σ' ένα χαρτί
Μια καρδιά σβησμένη με ένα Χι
Σε ρωτάω γιατί;;;
Μη μου λες να ζω με αναμνήσεις
Δεν το αντέχω
Μου κρατάς τον κόσμο στα χέρια
Ας τον να πέσει κι ας χαθώ
Τη ζωή μου όλη έχω διπλώσει
Στην αγκαλιά σου
Να μετρήσω ως το δέκα καρδιά μου
Και να 'σαι εδώ πριν τρελαθώ
Μη μου λες τώρα να ζω με αναμνήσεις
Δεν το αντέχω
Την αγάπη που είχαμε θέλω
Να 'χω ψυχή και λόγο να ζω
Τη ζωή μου όλη έχω διπλώσει
Στην αγκαλιά σου
Να μετρήσω ως το δέκα καρδιά μου
Και να 'σαι εδώ πριν τρελαθώ
Σάββατο 12 Οκτωβρίου 2013
Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013
►χωρίς εσένα♪♫Ελ. Αρβανιτάκη - Σταύρος Σιόλας♪♫
Όταν κάτι τελειώνει
λιώνει ο πόνος το χιόνι
γιατί είναι ζεστός
σαν τον ήλιο ζεστός
Και μετά ξημερώνει
είμαι ακόμη πιο μόνη
κι εσύ δυνατός, όλο πιο δυνατός
Όμως ξέρω μια μέρα
ίσως χρόνια μετά
θα μετρήσω ξανά τα σπασμένα
χωρίς εσένα, χωρίς εσένα
Τα φτερά μου θα απλώσω
και θα φτάσω ψηλά
να κοιτάζω τα ξεθωριασμένα
χωρίς εσένα, χωρίς εσένα
Όταν μένει σημάδι
από ψεύτικο χάδι
ξενυχτά μια πληγή
πάλι ως την αυγή
Μοναξιά το λιμάνι
σ' αγαπώ μα δε φτάνει
ήλιος δε λέει να βγει μες στη νύχτα μου αυτή
Όμως ξέρω μια μέρα
ίσως χρόνια μετά
θα μετρήσω ξανά τα σπασμένα
χωρίς εσένα, χωρίς εσένα
Τα φτερά μου θα απλώσω
και θα φτάσω ψηλά
να κοιτάζω τα ξεθωριασμένα
χωρίς εσένα, χωρίς εσένα
Μοναξιά το λιμάνι
σ' αγαπώ μα δε φτάνει
ήλιος δε λέει να βγει
μες στη νύχτα μου αυτή..
Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2013
Δευτέρα 7 Οκτωβρίου 2013
come monnalisa lyrics - Mango
Io cosi sai, non ti ho vista mai
splendida come tu adesso sei
cosa c'e?
Quale luce li nel fondo palpita
saperlo io vorrei
Come mai la tua serenita
e indecifrabile come la verita
ma chi c'e?
Dietro quel sorriso enigmatico
capir di piu vorrei...
Dimmelo
Monna Lisa sai
Monna Lisa non dirmelo mai
ho paura che ne soffrirei troppo
chiunque sia non e
chi puo mettersi mai fra di noi
fa che sia per te un sogno di troppo
libera tu sei
libera se vuoi
ma se tu vorrai
potrai dimenticarlo
Sembra che tu sia al di la di noi
un'isola persa nel mare ormai
dove sei?
Lontana sembri quasi irraggiungibile
capir di piu vorrei
Dimmelo
Monna Lisa sai
Monna Lisa non dirmelo mai
ho paura che ne soffrirei troppo
chiunque sia non e
chi puo mettersi mai fra di noi
fa che sia per te un sogno di troppo
libera tu sei
libera se vuoi
ma se tu vorrai
potrai dimenticarlo
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)