Στιγμές που μου πήρες: Οκτωβρίου 2014

Ήταν λάθος που άρχισε
όμως τώρα που φτάσαμε εδώ,
είσαι ό,τι μου έμεινε ν' αγαπώ,
σε φτηνά δωμάτια,
της μιας ώρας κρυφά ραντεβού,
κι ύστερα πάλι μόνος μου
κι εσύ αλλού...

Πως μου λείπει η αγκαλιά σου,
χίλια αστέρια τα φιλιά σου...

Λάθος, σωστό, δε με νοιάζει γι' αυτό
δεν αντέχω μακριά σου,
λάθος, σωστό, δε με νοιάζει γι' αυτό
λάθος σ' αγαπώ...

Δως μου λίγο απ' το βλέμμα σου
να το έχω κρυφό φυλαχτό,
τις στιγμές που λείπεις να το φιλώ,
είν' οι ώρες ατέλειωτες
μέχρι να 'ρθει η στιγμή να σε δω,
στου έρωτά σου τα δίχτυα να τυλιχτώ...

Πως μου λείπει η αγκαλιά σου,
χίλια αστέρια τα φιλιά σου...

Λάθος, σωστό, δε με νοιάζει γι' αυτό
δεν αντέχω μακριά σου,
λάθος, σωστό, δε με νοιάζει γι' αυτό
λάθος σ' αγαπώ...